|
|
![[Nospam-PL.NET]](images/nospn.gif "Walka ze spamem - obyczaje i prawo"){kind=small}
|
|
Jak rzuciłem palenie Zanim opowiem jak udało mi się rzucić palenie, opowiem jak doszło do tego, że zostałem palaczem. Moja "przygoda" z papierosami zaczęła się gdy miałem 15 lat. Rozpocząłem wtedy naukę w szkole średniej, do której dojeżdżałem pociągiem wraz z kolegami - prawie godzinę dziennie. Z racji młodego wieku i bycia osobą raczej towarzyską, nie uśmiechało mi się tak zwane odstawanie od grupy rówieśników. Panowała w niej swojego rodzaju głupia moda na palenie. Co było robić, mimo że pierwsze kontakty z dymem wciąganym do ust nie były przyjemne, to jednak robiłem dobrą minę do złej gry, w ten sposób zyskując akceptację kolegów i... koleżanek. Z czasem palenie papierosów stało się dla mnie czymś zwykłym, a w miarę upływu czasu wręcz przyjemnym. Polubiłem to delikatne odrętwienie płuc wypełnionych tytoniowym dymem. Bywały momenty, że aby zintensyfikować doznania sięgało się po mocniejsze papierosy bez filtra - "Popularne", wcześniej zwane "Sport". Wprawdzie nie wiem na czym ten "sport" polegał, ale jego działanie było nieporównywalne z czymkolwiek innym, no może z wyjątkiem palenia skrętów z siana, ale tego jako osoba raczej cywilizowana nie próbowałem. Czas sobie płynął... Po kilku latach zaczęły mi się zdarzać momenty, w których po przepaleniu, czułem się naprawdę źle. Próbowałem wtedy przestać palić, ale o dziwo - nie dało się. Zdarzało się, że postanowienie rzucenia było bardzo silne, naprawdę chciałem. Udawało się wtedy na dzień - dwa i klapa. Raz nawet wytrzymałem tydzień, lecz niestety, środowisko w którym na co dzień przebywałem składało się po części z palaczy, zatem nie udało się. Pomyślicie: "na pewno ciężko zachorował i wtedy rzucił". Na szczęście nie, powód był tak jak wszystko w moim życiu - racjonalny. Zacząłem zastanawiać się nad sprawą, zebrałem przemyślenia i przystąpiłem do działania. Wiedziałem że:
Po miesiącu byłem pewien na 100% - nigdy więcej nie będę już palaczem. Przestałem unikać kogokolwiek, a na częstowanie mnie papierosem odpowiadałem: "dzięki, nie palę". Przed oczami miałem wciąż napis "NO SMOKING". Zresztą nie ciągnęło mnie już. Czy przypłaciłem jakoś rzucenie palenia? Tak, trochę odbiło się to na mojej wadze - przybrałem tu i ówdzie. Nabrałem też wstrętu do zapachu dymu z papierosów - drażni mnie ten swąd i to wcale nie z powodu jakiegoś cierpienia, czy żalu po paleniu. Po prostu węch mi się wyostrzył. Czy już nigdy nie wziąłem papierosa do ust? Otóż... wziąłem! Czyżby więc klęska? Nie! Kiedy zdarzy mi się dla żartu zapalić w towarzystwie raz do roku, to nie czuję już żadnego pociągu do papierosów, nawet pomimo zaciągania się. Czuję tylko... wstrętny smak w ustach. Reasumując: rzucenie palenia nie jest wcale takie trudne. Trzeba tylko podejść do tego z głową i świadomie. Nastawić się i zakodować w sobie pewną postawę. No i najważniejsze - wytrzymać fizycznie i psychicznie pierwszy tydzień oraz odizolować się od palaczy. Powodzenia w rzucaniu! Słowniczek dla niepalących:
Autor: Kamil Zakrzewski. Data publikacji: 05.01.2004r. Ilość czytań: 1141 |
 |
 |
